مىپذيرند كه انكحت و زوجت صادر شده و مكرر هم صادر شده است ، مثلًا ، ديروز يك انكحت و زوجت گفته شده و امروز هم دوباره گفته شده است ، زوج مىگويد من أنكحت كه امروز گفتم تكرار همان أنكحت ديروز بوده است ، زوجه مىگويد يك عقد جديد است ، بنابر اين زوج مىگويد تو بيش از يك مهر از من طلب ندارى ، و زوجه مىگويد دو مهر طلب دارم . روشن است كه گاهى تكرار ، جنبه احتياطى و گاهى جنبه تشريفاتى دارد ، عقدهاى معمولى هم كه مىخوانيم ، و صيغ مختلفى كه وجود دارد ، همه احتياطى است ، البته احتياط هم گاهى در دو جلسه و در دو روز است ، گاهى در يك جلسه ، هر چند ما معمولًا در يك جلسه و پشت سر هم احتياطا چند صيغه مىخوانيم . در اين مسأله فقهاء از زمان مرحوم شيخ طوسى به بعد نظرهاى مختلفى ارائه داده‌اند كه بحث خواهيم كرد . ما اين بحث را از كلام مرحوم شيخ در مبسوط شروع مىكنيم . بحث درباره عبارت شيخ در مبسوط مرحوم شيخ در مبسوط عبارتى دارد كه با كمى تلخيص چنين است : « اذا ادعت أنه نكحها يوم الخميس بعشرين و نكحها يوم الجمعة بثلاثين و شهد لها شاهدان . . . ثم اختلفا ، فقالت هما نكاحان فلى المهران و قال الزوج نكاح واحد و انما تكرر عقده فلك مهر واحد ، فالقول قول الزوجة لأنه يحتمل ما تدعيه و يحتمل ما يقول هو ، لانه يجوز أن يكون تزوجها ثم بانت منه بردّةٍ او خلعٍ ثم نكحها مستأنفاً ، فإذا امكن الامران معاً ، فالظاهر معها لأن الظاهر من العقد اذا وقع أنّه صحيحاً و حمله على خلافه خلاف الظاهر ، . . . . فإذا ثبت أنه يلزم لانكاحان فالأولى أن نقول أنه يلزمه المهران معاً و قال بعضهم يلزمه مهر و نصف ، لأنه يقول طلقتها بعد الاول قبل الدخول ، فعلى نصف المهر ، ثم تزوجت بها يوم الجمعة و هذا أقوى ، و على هذا لو قال طلقتها بعد النكاح الثانى قبل الدخول ، لم يلزمه اكثر من نصف المهر